Onze dieren: de ezel

Lief, aanhankelijk, mooi, leergierig, trouw, gezellig, sterk, sober en zeer slim. Kortom een echte persoonlijkheid. Zo kunnen we nog wel even doorgaan met het noemen van positieve eigenschappen van de ezel. Veel mensen hebben helaas een ander beeld van de ezel. Lui, koppig, eigenwijs, niet zo sierlijk als een paard en vooral dom. Toch zijn deze dieren wel familie van elkaar!

Net als bij paarden wordt een mannetjes-ezel een hengst genoemd, een vrouwtjes-ezel een merrie en een jong een veulentje. Wanneer een hengst gecastreerd is wordt hij een “oen”, een “kluns” of een “ruin” genoemd.

In Nederland bestaat Vereniging het Nederlandse Ezelstamboek. Zij hebben als doel de gezondheid en het welzijn van alle ezelrassen in Nederland te verbeteren. Er worden keuringen georganiseerd en de vereniging brengt ezelliefhebbers op gezellige “ezeltjes-dagen” bij elkaar.

Ezels kunnen erg oud worden. Ons vorige ezeltje is ongeveer 45 geworden, zij werd aan de kinderboerderij geschonken in 1967 toen de kinderboerderij geopend werd! Op het laatst werd ze erg mager, omdat ze bijna geen tanden meer had. Toen hebben we moeten besluiten haar in te laten slapen. Een paar maanden daarna zijn we op zoek gegaan naar een nieuwe ezel, want een ezel hoort toch zeker op een kinderboerderij! We vonden toen Jette en zij was op dat moment drachtig. Een aantal maanden daarna werd Joep geboren. Joep heeft toen hij oud genoeg was, een nieuw huis gevonden. We hebben Jette daarna nog laten dekken door Marco, de ezelhengst die op kinderboerderij de Kooi woont. Ezels zijn wel 12 maanden drachtig, dus een jaar later is Roméo geboren!

Op de kinderboerderij zijn er twee ezels, het zijn namelijk kuddedieren en hebben graag gezelschap van andere ezels. De ezels heten Jette (merrie) en Roméo (ruin). Wist je dat Jette de moeder is van Roméo?

Jette, één van de ezels op de kinderboerderij.

Jette, één van de ezels op de kinderboerderij.

 

Via deze link kunt u nog meer te weten komen over de ezel:

http://www.ezelvereniging.nl/home/